روایت

21 شهریور، روز سینماست و تهران زادگاه سینمای ایرانی است. شهری که در ایامی سینماها در آن دارای راسته­‌ بودند؛ در خیابانی با نام لاله‌­زار. با توسعه­‌ی تهران از دوره پهلوی دوم و افول تدریجی لاله‌­زار، سینماهای متعدد، آلامد و مدرنی در جای­جای تهران بنا شد.

تعلیم و تعلم عبادت بود و ما خانوادگی عابد بودیم. ما بچه­ها درکار تَعَلُم و بزرگترها ـ از جمله پدر، مادر، خاله­ها و حتی مادربزرگ پدری­ام ـ در کار تعلیم. پسرخاله و دخترخاله­هایم که در سال­های مدرسه عابدانِ خوش مَسلکی بودند آن ایام در حال حَظ ­بردن از نَعماتِ اُخرویِ بشارت داده شده

یکم: پدربزرگ یا مادربزرگی عزیز، یکی­شان که از بینمان میرود بچه­ها به فکر تغییر­ می­اُفتند، یکی­ از آن تغییرها می­شود تغییر­ «خانه». حال به هر دلیل؛ قدیمی بودن، بزرگ بودن، دور بودن یا سهم نمودن.